Thursday, 25 December 2014

සාධුතර මිනිසකුගේ අහිංසක වෑයම

 
 
 
       සාරුක් ඛාන් නිශ්පාදනය කළ ‘අශෝක’ චිත‍්‍රපටයේ මහා ආපදානයෙන් බැහැර සුලූ දර්ශන කිහිපයක් මගේ මතකයට නැගේ. එනම් කාලිංග යුද්ධයෙන් සිදුවූ ජීවිත විනාශය දැක්වෙන සංග‍්‍රාම භුමියේ දර්ශනයයි. එහි බොහෝ දෙනා මිය ගොසිනි. පණ නළ ඉතිරි වූවෝද ඒ මහා ඝාතන යායේ සිටී. සුදු ඇඳගත් ශ‍්‍රමණයන් පිරිසක් පිරිත් කියමින් ඒ මිනී අතර සැරි සරන්නේ එසේ පණ නළ ඇති මිනිසුන් සොයාය. උන් වහන්සේලා මහා කරුණාවෙන් යුතුව පණ නළ බේරුණු ඒ මුහුණු මතට පිරිත් පැන් ඉසිති.
         මේ දර්ශනය ගැන මට සිහිපත් වූයේ ජයතිලක බණ්ඩාර ගැන මතක් වන විටය. ජයතිලක බණ්ඩාර යනු ු දුර්ලභ මිනිසෙකි. අසමසම මිනිසෙකි. ඔහු හුදු කරුණාවන්ත මිනිසෙක් පමණක් නොවේ. ඒ කරුණාව දේශපාලන අරුතකින් ඔප දමා ගත් මිනිසෙකි. සියලූ අවදානම් භාර ගනිමින් , පීඩාවට පත් පාර්ශවයන් වෙනුවෙන් කැපවීම ඔහු තෝරාගත් ජීවන මාර්ගයයි. අවුරුදු තිහකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ අඛංඩව සිය තෝරාගත් දුෂ්කර මාර්ගයේ ජයතිලකයන් ගමන් කළේය. මුදල් පිළිබඳ කාරණයක් ඔහු අභිමුවට පැමිණි විට ඒවා පිළිබඳ තැකීමක් නොකළ අල්පේච්ඡු මිනිසෙකි. විකල්ප දේශපාලන ව්‍යායාමයන්හි නිරත මිනිසුන් තමන්ගේ කි‍්‍රයාමාර්ග ජයතිලකගේ කි‍්‍රයාමාර්ග හා සසඳා බැලීම වටී.
          ඔහු අද පහර කන මිනිසෙකි. ඒ පහර කද්දීම ඔහු කියන දෙයක් ඇත. මේ අන්දමට පෙර පාලකයන් තමන්ට නොසැලකූ බවයි. එය ඇත්තකි. වත්මන් පාලනය ලංකා භූමිය මත  පිහිටවුනු මිනිස්කම් වියලූනු රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රයකි. මකරාක්ෂ සට්ටැඹියෝ මාධ්‍ය ඉදිරියට විත් හැසිරෙන ආකාරයෙන්ම ඔවුන්ගේ මකර ගති අපට හඳුනාගත හැකිය. මේ පාලන තන්ත‍්‍රයේ කොටස් කරුවන් වන්නට පෙර, හොඳ මිනිසුන් වූ උදවියද තම හෘද සාක්ෂියට දොරගුලූ දමා වනචරයන් සේ හැසිරෙති. ජයතිලකට පහර දෙද්දී රෝහණ වීරසිංහ පාලකයන් වෙනුවෙන් හ`ඩා වැටෙයි. තවත් කාලයක් මේ පාලකයා වාර තුනක් නොව තිහකට වුවද සුදුසු යයි සමහරු යෝජනා කරති.
      ජයතිලක බණ්ඩාර තම ජීවිතය නොව දේශපාලන තක්කඩිකම් නිසා පීඩාවට පත් ජීවිත මුදුන්පත් කර ගැනීමට අත්වාරු දෙන මිනිසෙකි. සැබැවින්ම ඔහු ශී‍්‍ර ලාංකික වික්ටර් හාරාය. ඔහු අපගේ සෙනෙහසේ පියාපත් අතර ස`ගවා රැුකගත යුතු සාධුතර මිනිසෙකි.
    
  

Tuesday, 23 December 2014

ලෙව්කේ (මැදමූලන) මැතිඳු අද තනියම වෙල මැද්දේ




           ”විමුක්ති අවකාශය” නැමති යෙදුම මට පළමු වරට හඳුන්වා දුන්නේ මා මිත‍්‍ර කරුණාරත්න පරණවිතානයන්ය. මීට වසර කිහිපයකට පෙර ඔහු පැවසුවේ ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අවකාෂය කවර පාලකයකුට වුවත් සහමුලින්ම බිඳ දැමිය නොහැකි බවත් ජනයා තුළ පවත්නා විමුක්තිකාමී හැ`ගීම් විසින් ඒ උත්සාහයන් නිසැකවම පරාජය කරනු ඇති බවත්ය.

           දේවල් මේ ආකාරයට පෙළ ගැසුනු ඇතැයි පරනවිතානවත් සිතන්නට නැත. මමද එසේ සිතුවේ නැත. එමෙන්ම දේවල් මේ ආකාරයට පෙල ගැසෙනු ඇතැයි මහින්ද රාජපක්ෂවත් නොසිතන්නට ඇත. අද වන විට ජන බලය ඔහුට එරෙහිව නැගී සිටී. ඔහුට අද ඉතිරිව ඇත්තේ අත්තනෝමතික බවේ හා අනීතික , සදාචාර විරෝධී කි‍්‍රයාමාර්ග කිහිපයක් පමණි.

         ලංකාව එකම ඡුන්ද කොට්ඨාසයක් ලෙස ගැනෙන ජනාධිපතිවරණයක් තිබියදී බොදු බල සේනා වැනි ආන්තික දේශපාලන ව්‍යාපාරයකට ආශිර්වාද කිරීමට ඔහුගේ පෙළඹීමම මහින්ද රාජපක්ෂ සතු දේශපාලන නොදැනුවත්කමේ ප‍්‍රකාශනයකි. ඔහුගේ පරාජයේ තීරණාත්මක කාරණා ඉෂ්ට සිද්ධ වන්නේ එකී අඥාන හැසිරීම හරහාය. සුලූ ජාතින්ගේ අභිමතය නොමැතිව ජනාධිපතිවරණයක් දිනිය නොහැකි බවවත් ඔහුගේ උද්ධච්ඡු මනසට නොවැටහුණි.

      බලය කළමනාකරණයේදී මහින්ද සිටියේ බිංදුවේදීය. බල කළමනාකරණයේ වැරැුද්ද ඔහුට පළමුව කළේ පේ‍්‍රමදාසය. ඒ හේතුවෙන් ඔහු බලගතු දෝෂාභියෝගයකටත් අවසාන උන්මත්තකයකු සේ මරණයටත් ගොදුරු විය. කෙළවර ආණ්ඩු පෙරළියක් වී චන්දි‍්‍රකා කුමාරණතුංග බලයට පත්විය.

      මහින්ද ඒ සිදුවීම් තුට්ටුවකට මායිම් නොකළේය. පේ‍්‍රමදාස සිය පවුලට බර තබා කි‍්‍රයා කළ අයුරු ඉතා පිළිකුළෙන් යුතුව සිය පක්ෂයේ උදවියත් ජනතාවත් බලා සිටි අයුරු මහින්ද නොදුටුවා විය නොහැකිය. එහෙත් පේ‍්‍රමදාසගේ ඒ තුච්ඡු කි‍්‍රයාව මහින්ද කළේ ඊටත් වඩා පිළිකුල් සහගත අයුරිනි.

      සිය පුතුන් තිදෙනාම රටේ ජාතික රගර් කණ්ඩායමට තේරෙන වාසානාවන්ත පියෙකු වැනි පියෙකු පිළිබඳ උදාහරණයක් ඔබට ලෝකයෙන්වත් සොයාගත හැකිද? එවැනි කි‍්‍රයාවක්වත් නොකර සිටිය නොහැකි තරමට මහින්ද තම බලය තුච්ඡු ලෙස පාවිච්චි කළේය. තම පුතුන්ගේ රේස්කාර් පැදීමේ අභිලාෂයට ඔහු ඉඩ දෙන්නේ රටේ ජාතික අයවැයෙන් රේස්කාර් සඳහා වන බද්ද ඉවත් කිරීමෙනි. ඔහු දරුවන්ගේ පමණක් නොව ඔවුන්ගේ පෙම්වතියන්ගේ අභිලාෂයන් ද ජාතික අභිලාෂයන් බවට පත්කළ පියෙකි.

       මේ ලියන අවස්ථාවේ තරුණ කලාකරුවෝ රැුසක් ‘අලූත් පරපුර’ නමින් සංවිධානය වී මහින්ද පාලනයට එරෙහිව කටයුතු කරමින් සිටී. ඒ තරුණ කලාකරුවෝ මීට පෙර කිසිදු දේශපාලන හංවඩුවක් නොවැදුනු උදවියය. එහෙත් තමන්ගේ හා තම පරම්පරාවේ අනාගතය ගැන බිය උපදවා ගත් ඔවිහු මේ පාලනයට එරෙහිව අරගලයට අවතීර්ණව තිබේ.

       සංගක්කාර නැමැති ප‍්‍රබුද්ධ කී‍්‍රඩකයා කවර තරමේ මුදලකටවත් ඔබට සහයෝගය දීම මට කළ නොහැකි යයි මහින්ද රාජපක්ෂ ඉදිරියේම කීමට තරම් නි්ර්භීත විය.

       ජයතිලක බණ්ඩාර කලාකරුවා ඇතුලූ එවැනි විමුක්තිකාමී හැ`ගීම් සහිත තරුණයෝ ප‍්‍රබුද්ධයෝ ගුටි කකා මහින්ද පාලනයට එරෙහිව තම හෘද සාක්ෂිය අවදි කරති.

      පේස් බුක් අවකාෂය ඉතා නිර්මාණාත්මකව ආණ්ඩු විරෝධී ප‍්‍රචාර වලින් පුරවති. පේස්බුක් සාමාජිකයෝ ලක්ෂ ගණනින් ඒවා ලයික් කරති.

      මේ කවර නම් හැසිරීමක්ද මකරාට එරෙහිව ලාන්ස්ලොට්ලා දහස් ගණනාවකගේ සාමුහික ප‍්‍රයත්නයකි. එවැනි ප‍්‍රයත්නයන් ආපසු හැරවිය නොහැකි බව ඉතිහාසය සාක්ෂි දරයි.

Tuesday, 2 December 2014

ආදරණීය රෝහණට හෙවත් ඉස්සර රෝහණට

 

              ගඟකට දෙවරක් බැසිය නොහැකියයි සුප‍්‍රකට සෙන් කියමනක් තිබේ. ඉතිහාසය එයාකාරයෙන්ම නවැත හමු නොවන බව සැබෑව. මහවැලි ගඟ උපදින ඔබේ ගම් පළාතේ ඇති හෝටන් තැන්නේ කුඩා දිය පහරේ පිරිසිදුකම ගෝනගංතොටින් එම ගඟම මුහුදට වැටෙන තැනදී බලාපොරොත්තු විය නොහැක. හරියට ඔබේ එදා සහ අද, මහවැලි `ගගේ ආරම්භයට හා අවසානයට සමාන කළ හැකිය.
             අපේ මව්බිමේ පුංචි අහස මත ඔබ බොහෝ රුවැති දේ, සිතුවම් කර ඇත. ඒවා රස විඳින මගේ රටේ අසරණ මිනිස්සු ඒවායේ අරුතට හා රසයට වසඟ වී සිටියහ. එ්  අසරණ මිනිස්සු ඔබට සිවිල් බලයක් නිර්මාණය කර දුන්හ. එ් සිවිල් බලය නැවත ආපසු ගැනීමට ඔවුනට කවදාවත් නොහැකිය. එහෙත් එය ඔබට විනාශකර ගත හැකිය. කලාකරුවෙකු ලෙස ඔබගේ සංගීත පිංතාරු දුක් විඳින අසරණ මිනිසාගේ ජීවිත ප‍්‍රනිධානියට කුඩා මී විතක් විය. එ් කුඩා දෙයට, එ් ලැබූ දෙයට, මනා ලෙසින් ඒ රසික ජනයා කළ ගුණ සලකති. ඒත් අද ඔබ මිහිරි නලා වාදකයා හා මී රැුලේ සහ සිඟත්තන්ගේ රැුළේ කතාව සිහිපත් කරවයි. හැබැයි එ් කතාවේ රජාට ළමුන් රැුක ගන්නට  ඕනෑ විය. එහෙත්  මේ කතාවේ රජුට ළමුන් බේරා ගන්නට උවමනා නැත. ඔබ මේ යන ගමන කෙළවර ළමුන් රජා වෙනුවෙන් මුහුදටම බිලි කරනු ඇත.
        ඔබට වයස අවුරුදු හතළිහක් පිරුණු මීට වසර විස්සකට පමණ පෙර අතීතයට යන්නෙමි. ඔබේ කුලූපග හිනාවට, පෙත්තෙන් දෙපෙත්තෙන් පෙන්නුම් කළ අනාගත ලංකාවේ කලාවට යම් වටිනා ප‍්‍රදානයන් කරනු ඇතැයි සිතා ඔබේ ජීවිතයට දීර්ඝායු පැතීමට බොහෝ රසිකයෝ පැමිණියහ. එදා උත්සවයේ නම ආදරණීය රෝහණ විය. එ් නම එදා මීට වසර විස්සකට පෙර ඔබට උචිත නොවේයැයි කිසිවකු කීවේ නැත. එදා පදනම් ආයතනයේ බිත්ති පුපුරන්නට තරම් අතුරු සිදුරු නැතිව රසිකයන්ගෙන් පිරී තිබිණ. එදා ඔබට ආදරය පුද කළ මිනිසුන් අබියස ඔබගේ දෑසින් කඳුළක් ගලා ගියේය. එ් කඳුළ ඔබගේ හදවත තෙමා වැටුණු, සහෘදයන් වෙත පිරිනැමූ ආදරයේ කඳුළක් බව බොහෝ කල් යනතෙක් මමද, මම වැනි බොහෝ  අයද මතක තියා ගත්හ. රසිකයෝ ඔබව ආඩ්‍යත්වයට පත් කළහ. ඔබ සංගීත ලෝකයේ තීරණාත්මක මිනිසෙකු බවට පත් කළේය.
1994 එතෙක් වූ දාහත් අවුරදු දුර්දාන්ත එක්සත් ජාතික පක්ෂ පාලනය පෙරළා දැමීම සඳහා පිහිටුවා ගත් නිදහස් කලා සංධානයේම කලාකරුවන් බොහෝ සේ එකතු වූයේ ඔබේ ආදරණීය නායකත්වය වටාය.  අරමුණ ජයගන්නා තෙක් නිවැරදිව ඔබ එ් යාත‍්‍රාව පැදවූයේය. එ් ගැන මේ අඳුරු මොහොතේද ඔබට ස්තුති කරමි. ඉනික්බිති පාලකයෝ ද,  කලාකරුවෝද සමාන ලෙස විගඩන් නටද්දී ඔබ නිහඬව ඉවත් විය. ඒ ඉවත්වීම කලා සංධානයේද අවසානය විිය.
          එදා මෙදා තුර ගෙවී ඇත්තේ වසර විස්සකි. එ් වසර විස්ස තුළ තෝරාගත් මෙඟහි ඉදිරියට යන සංගීතඥයෙකු නොව භූමිකා වෙනස් කරන නළුවෙකු බවට ඔබ පත්ව ඇත.
        අද ඔබ සමග සිටින අනෙකුත් කලාකරුවන් ගැන කිසිම ගැටලූවක් මට ඇත්තේ නැත. ඇතමුන් එදා වේල හම්බ කරගන්නා අසරණයන්ගෙන් වෙනස් නොවේ. ඔවුන්ට හොඳ නම රැුක ගන්නවාට වඩා බඩ වියත රැුක ගැනීම පිළිබඳ සාධාරණ ගැටලූ තිබේ. පවත්නා තතු විසින් ඔවුනට  තම හෘද සාක්ෂිය සමග සිට ගැනීමට විදිහක් නැත. එහෙයින් ඔවුන් ඒ මත සිටගෙන සිටී. මහා නළුවන් වේෂයෙන්, මහා නිළියන් වේෂයෙන්, ඔබ සමග පෙනී සිටින අනෙක් සමහරු කලාව හෝ මනුෂ්‍යත්වය හරහා දිගහැරුණු මාවත් ගැන තැකීමක් නොකරති. ඔවුන්ගේ අතීත භාවිතයන්ද එයාකාරය. ඔවුන්ගේ ප‍්‍රතිභාවන් වනාහි හෘද සාක්ෂියේ ප‍්‍රතිබිම්බන නොවේ. ඔවුන් හුදු ශිල්පියෝ පමණි. ඔවුන් සේවය කරන්නට සැදී පැහැදී සිටින පාලකයාගේ මහ පොළොව නුහුලන දුර්දාන්ත බලාපොරොත්තු, අඩු වැඩි වශයෙන් ඔවුනටද ඇත. ඔවුන් අද සමාජ දේහයට කරන අපරාධ ඔවුන්ගේ පුද්ගල ජීවිතයේදී බොහෝ කොට ඇත. ඔවුන් දැමිය හැක්කේ අලි බබා අත් නොහැර යන හොරු හතළිහේ සාමාජිකත්වයටය. ඇට නැති දිවෙන් වත්මන් පාලකයා බුදුන්ගේ නෑයෙකැයි කී එකාට මධ්‍යතන යුගයේ නම් කතෝලික පල්ලිය සම්මාන පිරිනමනු ඇත. මක්නිසාද යත් තමන්ට විරුද්ධ ආගමක ශාස්තෘවරයාට කළ පරිහාසය නිසාය. අද කතෝලික පල්ලිය එතරම් දුර්දාන්ත නොවන නිසා සම්මාන ලැබෙනුයේ ‘බුදුන්ගේ නෑයාගෙන්’ පමණි.
         ආදරණීය  රෝහණ , ඔබගේ වයස හැට පහක් වූ ජීවිතයේ  විවිධ සංවේදී ඉසව් පසුකර ඇති බව මම දනිමි. මහඟු ජීවිත හැදෑරීමෙන් ලද පෝෂණයක් ඔබට ඇත. මහඟු ජීවිත ඇසුරු කිරීමෙන් ලද පෝෂණයක් ඔබට ඇත. මිනිසුන් කෙරේ නිර්ව්‍යාජව ඉපදුනු ළෙන්ගතු සුවඳක් ඔබේ අතීත නිර්මාණ තුළින් වහනය වූ අයුරු අප අත්විඳ ඇත.
          එහෙත්, ඔබගේ අතීත මානව උපයා ගැනීම් කැපකරන, මේ පාලනය ගැන ඔබට දුඟදක් නොදැනේද?  මේ පල්වලෙහි මගේ මාතෘභූමියේ සියලූ වටිනාකම් ගිලී යන වග ඔබට නොදැනේද?  මේ පල්වල තවත් පුලූල් කරන්නට ඔබ කරන කැපකිරීම් තුළ ඔබවන් සොඳුරු මිනිසකුගේ මරණ මංචකයට අනවශ්‍ය බිහිසුනු බවක් එකතුවන බව ඔබට නොදැනේද? මේ පාපයන්ගේ සෙවනැලි පැමිණ ඔබට අපායගාමි සිතුවිලි පහළ කරවන බව නොදැනේද?
         මේ පාලකයා තෙවනවර ජනාධිපති කිරීමේ කාර්යයේදී ඔබ අමතන්නේ සංවේදී මිනිසුන්ටය. එයට ඔබ අපූර්ව මාතෘකාවක් දී ඇත. ‘පොදු අපේක්ෂාව’ ආණ්ඩුවේ දේශපාලනඥයන් නම් වූ බඩජාරි ?න ඇඳුම් ගලවාගෙන බොහෝ කල්ය. ඔවුන්ගේ නිරුවත් රංගනය ගැන ඔවුනට ලජ්ජාවක් නැත. ජනතාවද ඔවුන් නිරුවත් බවත්, ඔවුන්ගේ මුවින් දුඟද හමනා බවත් අවබෝධයෙන් දනී. ඔවුන් දරුණු අපරාධකරුවන් බවත්, කරන්නට යන්නේ තවත් බිහිසුණු අපරාධයක් බවත්, ජනතාව දනිති. එහෙත් ඔබ අමතන්නට උත්සාහ කරන්නේ  ඔබ යම් ශාන්තිදායක දෙයක් කරනු ඇතැයි සිතන අසරණ ඇට්ටර නොවූ රසිකයන්ය. මේ පල්වල සුවඳ යයි කියන බොරුව මී පැණි තවරා ගිල්ලවන්නට උත්සාහ කරන්නේ ඔබේ අතීත මහරු නිර්මාණ හරහා ඔබ කෙරේ විශ්වාසය තැබූ සුවහසක් මිනිසුන්ටය. සැබෑ අපරාධකරුවන් වන්නේ ඔබලාය. අර නිරුවත් තක්කඩියන්ව ඔබ විසින් මේ මොහොතේ පසුකරමින් සිටී.
        මේ ගෝත‍්‍රවාදී පාලනයේ වරප‍්‍රසාද ලත් වහලෙකු වන  මහින්ද අමරවීර ඇමතිවරයා පවසා ඇති දෙයක් ඔබ ඇස ගැසෙන්නට ඇත.
‘මේ ආණ්ඩුවේ හැමෝම තමන්ට අවශ්‍ය තරම් හොරකම් කොට හරි හම්බ කර ගෙන ඇත. ඔවුන් නැවතත් එසේ නොකරන්නට තරම් හරි හම්බ කරගෙන ඇත. යූ.එන්.පිය ආවොත් ඔවුන් හොරකම් කිරීම මුල සිට පටන් ගනු ඇත. එහෙයින් හොරකම් කිරීම අවසන් කල පාලකායට බලය දෙන්න.’
මහින්ද අමරවීර එ් කියන්නේ ඔබේ ‘පොදු අපේක්ෂාවේ’ අභ්‍යන්තර ප‍්‍රකාශනයයි. ඔබගේ ‘පොදු අපේක්ෂාවේ’ අතීත කෙරුවාවෙන් නොබේරී කිලිටි නොවී තිබෙන එක් වැදගත් දෙයක් මට පෙන්වා දෙන්න.
         ඔබ ඉතා හොඳ කි‍්‍රකට් ලෝලියෙක් බව මම දනිමි. එය ශිෂ්ටාචාරයේ අපූර්ව ගුණ ධර්ම කාන්දු කර ගත් කී‍්‍රඩාවකි.  එහෙයින් එකී කී‍්‍රඩාව නිවැරැුදිව හඳුන්වන්නේ ‘මහත්වරුන්ගේ කී‍්‍රඩාව’ යනුවෙනි. ඔබ අද නියැළී සිටින්නේද දේශපාලන කී‍්‍රඩාවකය. එහෙත් ඔබ අද සේවය කරන්නේ යුක්තියේ පමණක් නොව, චිරාත් කාලයක් රැුකුණු නීතියේ පාදමද බිඳ දැමූ විනාශකාර පාලකයකු රජ කිරීමටය.
        ජාතික ආදායම සියයක් වන විට ජාතික ණය බර 102ක් එනම් සියයට එකසිය දෙකක ප‍්‍රතිශතයක් කළේ ඔබේ අනුහස් සහිත නායකයාය. ඔබ ඉපදුනු නුවරඑළිය දිස්ති‍්‍රක්කයේ සෑම මවකගෙන්ම සියයට 15ක් ලේ රත්ත හීනතාවයෙන් පෙළේ.  2005  වසරේදී 12%ක් වු ප‍්‍රතිශත රේට්ටුව 2013 දී 15% කළේ ඔබේ අනුහස් සහිත නායකයාය. ඔබ ඉපදුනු නුවරඑළිය දිස්ති‍්‍රක්කයේ උපදින ළමුන්ගෙන් 15%ක් රක්ත හීනතාවයෙන් පෙළේ. එයද 2005  වසරේදී 12%කි. ඔබ ඉපදුනු යටත් විජිත යුගයේ මේ ප‍්‍රතිශත මෙයාකාර වූවා නම් අහස විස්මිත සංගීතයෙන් පිංතාරු කළ හැකි රෝහණ වීරසිංහ කෙනෙක් අද නැත. යටත් විජිත පාලකයා ඔබේ අනුහස් සහිත නායකයාට වඩා අනුහස් සහගත යයි මට සිතේ.
         ඔබ දේශපේ‍්‍රමියකු ලෙස කැපකිරීම් නොකළත් ඔබ දේශපේ‍්‍රමයට ඇලූම් කළ යුගයක් තිබුණි. යුද්ධය පරාද කළ නායකයා අබියස ඔබ දණින් වැටුණේ ඔහු යුද්ධය පරාද කරන්නට පෙරය. ඔහු යුද්ධය පරාජය කළෙහිය. ඔබ ඔබගේ හෘද සාක්ෂියෙන් අසා බලන්න. තවමත් ඔබ දණින් වැටී සිටින්නේ ඔබේ හදවත ඔජ දමන දේශපේ‍්‍රමය නිසාද? එතකොට නන්විධ වරප‍්‍රසාද ලබන කේ.පී., නඩුවලට උරුම නැති කරුණා අම්මාන්...............
          මේ තරම් තරුණ දරුවන් දමනය කරන මත් ද්‍රව්‍ය වසංගතයක් ඔබ මීට පෙර දැක ඇද්ද? මේ තරම් වකුගඩු රෝගීන් බිහිකරන එ්වා පාලනය නොකරන පාලන කාලයක් ඔබ දැක ඇද්ද?  බඩගින්නට කන්න නැතිව, දරුවන් බඩ බැඳගෙන ගඟට පනින අම්මලා ඔබ දැක ඇද්ද?  එදා නිදහස් කලා සංධාන රැුස්වීම්වල ළමා දරුවන් ¥ෂණය වන ආකාරය ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක කලාකරුවා ඇඟ හිරි ගඩු පිපෙන සේ විස්තර කරන විට, සංවේදී  ඔබේ දෙනෙත් අග කඳුලක් දිදුලනු මට මතකය. විසි වසරකට පසුව ඒ කඳුළු උල්පත වැසී ගොසින්ද? ඔබේ අනුහස් සහිත නායකයාගේ අනුගාමික ප‍්‍රාදේශීය සභා සභාපතිවරු ළමා කැකුළු ¥ෂණය කොට නීතියට වහන්වී සිටිය හැකි පරිසරයක එ් කඳුළු උල්පත කෝ.?
         ආදරණීය රෝහණ, ඔබට ඉහළින් ඇති අහස දෙස බලන්න.  එය ඝන අන්ධකාරයෙන් පිරී ඇත. ඉස්සරත් එහි අඳුරක් තිබුණි. එහෙත් වළාකුලූ පීරා අලෝකය මතුකරගත හැකි විභවයක් එදා තිබිණි. 1994 ඔබ කැපවූයේ ඒ අරගලයටය. එය ජයග‍්‍රාහී විය. අද ඔබට ඉහළින් ඇති අහස පිරී ඇති වළාකුලූ පීරා දැමීමට දේව හස්තයන් දහසක්  ඕනෑ කර තිබේ.  ඔබේ  දේව හස්තය යක්ෂයාගේ භවන පිංතාරු කිරීමට ගොස් එය යක්ෂ හස්තයක්ද වී ඇත. එ් තුල අහිංසක ආදරණීය අනුහස් නිමාවී ඇත.
 
        අදාරණීය රෝහණ, අවසන් වශයෙන් ඔබට බලකර යමක් කියමි. ඔබට ඔබේ හදවත යළි පාදා ගත නොහැකි නම් ඔබේ පිරිවර සමග එ් දුර්දාන්ත මෙඟහිම යන්න. එ්ත් එක මහරු සම්පත් අප වෙත තබා යන්න. ඔහු ඔබෙ ගුරුවරයා මෙන්ම අපේ අධ්‍යාත්මය සනහාලූ ආධ්‍යාත්මික ගුරුවරයාය. ඔහුගේ මධුර භාෂණය මුසුවූ ඔහුගේ දෘඩතර ආධ්‍යාත්මයේ ගුණ සුවඳ  අපේ දරු මුණුපුරන්ට හිමිකර දිය යුතුය. වෘද්ධ වියේදී අහිංසක ළමා ගති ඇති ඔහු ඔබට පහසුවෙන් දමනය කරගත හැකිය. එ් අමරදේවයන්ය.
        මේ කන්නලව්ව අසාත් ඔබ අනුහස් සහිත යක්ෂයන්ට සේවය කිරීමට යන්නේ නම් ඔබ යන්න. එ්ත් එ් අමරදේව නම් වූ මහඟු ගණ මිණි පර්වතය මෙහි තබා යන්න. එ් විරුද්ධ පක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයාට පක්ෂව අත්සනක් ගැනීමට නොවේ.  අනාගතයේ උපනූපන් මිනිසුන්ට වටිනා එක දෙයක් හෝ අවශ්‍ය නිසාවෙනි.
චන්ද‍්‍රරත්න බණ්ඩාර
 

Friday, 21 November 2014

අපේ හාමුදුරුවන්ගේ සිවුරෙ තුත්තිරි




           මුර දේවතවා යනු සිකුරිටි ගාඞ් කෙනෙකුද නොවේ. මුර බල්ලා යන්නද ඒ වචනයට කොහෙත්ම ගැළපෙන්නේ නැත. බුදු සමයේ කිසිදු බණ දහම් පොතක මුර දේවතා යන වචනයක් ද දක්නට නැත.
එහෙත් ලංකාවේ ඇතැම් හාමුදුරුවරු තමන් හඳුන්වා ගන්නේ මුර දේවතා නමිනි. නම් ඉදිරියට විවිධාකාර නම් ‘අභිධාන’ තබා ගැනීමේ විශේෂ කැමැත්තක් හාමුදුරුවන්ට තිබේ. ‘විචිත‍්‍ර භාණක’ ‘ති‍්‍රපිටක වාගිශ්වරාචාර්ය’ ‘ධර්ම කවීශ්වර’ ආදි තමන්ම නිපදවා ගත් වචන මේවා අතර දක්නට තිබේ. මේවායින් සෑහීමකට පත් නොවූ හාමුදුරුවරු දේශපාලකයන් තමන්ගේ බත් බැලයන් පිනවීමට දෙන සාම විනිසුරු (මුලූ දිවයිනටම* ආදී බලූ නොවටිනා අභිදාන භික්ෂුනාම ඉදිරියේ සටහන් කර තබයි. තමන්ම දී තමන්ම පළඳවා ගන්නා මේ අභිදාන ගැන සෑහීමකට පත්නොවී තෝරාගත් ඇතැම් ගිහියන්ටද ඒවා පිරිනමයි. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට ‘රෝහණ ජනරංජන’ ලැබෙන්නේද , සංස්කෘතික ඇමති ටී.බී.ඒකනායකට ‘කීර්ති ශී‍්‍ර ජනරංජන’ ලැබෙන්නේද එයාකාරයටය.
          සියල්ල අතහැර දමා පිණ්ඩපාතිකව වෙසෙන්නැයි බුදුන් වහන්සේ අනුදැන වදාළ භික්ෂූන්ගේ නාම තණ්හාව මෙසේ නම් අනෙක්වා ගැන කියනුම කවරේද?
          අද දවසේ ධර්ම ග‍්‍රන්ථවල කැටිවුණු බුදු දහමේ කිසිදු අර්බුදයක් නැත. එ්වා යාවත්කාලීන නොකොටම අනාගතය සඳහා ගෙන යා හැකි මා හැඟි ධර්ම දේපලය.  අද නැත්තේ ගිහි බෞද්ධයෙකුට බැතිබර හදින් පසඟ පිහිටුවා වැඳ නමස්කාර කළ හැකි භික්ෂූන්ය. විදග්ධ බෞද්ධයාට මෙන් නොව අහිංසක බෞද්ධයාට එවැනි භික්ෂූන් අවශ්‍යය. යට කී මා හැඟි ධර්ම ග‍්‍රන්ථවල ඇති ධර්මය සිවුර දරාගත් භික්ෂුවක වටාපතට මුවා වී කියන විට අහිංසක බෞද්ධයාට පහන් සංවේගය උපදී.
         අද රටේ කැපී පෙනෙන හාමුදුරුවරු බොහොමයක් කියන්නේ බණ නොවේ රටේ නැති කුණු හරුපය. වර්තමානයේ ඒ සඳහා හොඳම උදාහරණය ගලබොඩඅත්තේ ඥානසාර නම්වූ භික්ෂුවය.
කැළණියේ විහාරාධිපතිව වැඩ විසූ බණ්ඩාරනායක ඝාතක බුද්ධරක්ඛිතගෙන් පසුව බිහි වූ කැපී පෙනෙන ව්‍යාපාරිකයා කිරම විමලජෝති හාමුදුරුවන්ය. බුද්ධ රක්ඛිත හාමුදුරුවෝ විමලා විජේවර්ධන මහත්මිය ප‍්‍රසිද්ධියේ අඹුකමට තබා ගත්තේය. එමෙන්ම නාවික ක්ෂේත‍්‍රයේ ව්‍යාපාරද කළේ ප‍්‍රසිද්ධියේය. එහෙත් කිරම විමලජෝති හාමුදුරුවෝ බුද්ධරක්ඛිත හාමුදුරුවෝ මෙන් හත් පළේ ගාගෙන බිස්නස් නොකරයි. උන් වහන්සේ විකුණන්නේ නැව් බඩු නොව තෙවළා වදාළ පිරිසිදු සද්ධර්මයය. ඒ අතින් බුද්ධරක්ඛිතට වඩා කිරම විමලජෝති හාමුදුරුවෝ දහස් වතාවක් උපක‍්‍රමශීලීය. හැබැයි දෙදෙනාම ආදායම් ලැබුවේ ලබන්නේ ව්‍යවහාරික මුදල් වලිනි.
          සිවුරු දරාගත් පමණින් භික්ෂූන් වෙනවා නම් සනත් ගුණතිලකද, ඩබ්. ජයසිරිද, ජී.ආර්. පෙරේරා ද භික්ෂුහුය. මක්නිසාද යත් ඔවුන්ද  වරින් වර භික්ෂු චරිත රඟපෑමට සිවුරු දරාගත් හෙයිනි. අනෙක් දෙදෙනා කෙසේ වෙතත් ඩබ්. ජයසිරි නම් අද පවත්නා සමාජ ව්‍යසනය ගැන කම්පාවෙන බව මම පෞද්ගලිකව දනිමි. එහෙත් සැබෑවට සිවුර දරාගත් විමලජෝති, ගලබොඩ අත්තේ ඥානසාර බෙංගමුවේ නාලක ආදි භික්ෂූහු රට පත්වී ඇති මේ ව්‍යසනය ගැන ජයසිරි තරම්වත් කම්පා නොවෙති. එසේ කම්පාවක් ඇත්නම් ඉතිහාසයේ කවර කලකවත් ¥ෂණයට භීෂණයට පාර කැපූ මිනිසුන් මරා දැමූ, ජාතිය මංමුලා කරවූ රට විදේශ රටකට උකස් කළ මේ පාලකයන් ආරක්ෂා කරන්නේ නැත.
      ඔය කොයි භික්ෂුවත් සිවුර දරා ගන්නේ ජාතියේ සිකුරිටි ගාඞ් වැඬේ කිරීමට නොවේ. හතර කේන්දරය පාළු නිසා ගිහිගෙයට වඩා ් වටනේ චීවරයටයයි කේන්දරයෙන් කියන නිසා ඔවුන් සිවුරු දරා ගන්නා පළමු කාරණයයි. දෙවනුව සාසනයට දරුවකු දන්දී හතර වරිගයම නිවන් දැක්කවීමේ දෙමාපියන්ගේ ප‍්‍රාර්ථනාව කෙනෙකු මහණවීම තවත් කාරණයකි. ඒ සඳහා දරුවෝ බොහෝ ඇති පවුල් උනන්දු වෙති. පන්සල් සතු දේපළ පිට යනවාට අකමැති විහාරාධිපතිවරු තම ලේ නෑයන් මහණ කිරීමටද උනන්දු වෙති. (සියම් නිකායික භික්ෂූන්ගේ තත්ත්වය බොහෝ විට මෙයාකාරය.* තුන් වැන්නේ සසර දුක පිළිබඳ ඇති සැබෑ වැටහීම මහණවීමට හේතුවකි. බලංගොඩ ආනන්ද මෛති‍්‍රය මාහිමි ආදි පැවිදි උතුමෝ මහන වූයේ උන් වහන්සේලාට ගිහිකලම ඇතිවූ සසර දුක පිළිබඳ අවබෝධයෙනි
       එ් කවර කාරණයට මහණ දිවියට ඇතුළත් වුණත් ලෝක සාසන සිද්ධියටත්, එහිම විනාශයටත් පාර කැපූ භික්ෂුහු එදත් සිටියහ. අදත් සිටිති. යක්කඩුවේ ප‍්‍රඥාරාම, කිරිවත්තුඩුවේ ප‍්‍රඥාසාර, කොටගම වාචිස්සර, වල්පොල රාහුල, කොටහේනේ පඤ්ඤා කිත්ති, බලන්ගොඩ ආනන්ද මෛති‍්‍රය, රේරුකාණේ චන්දවිමල, කිරිඇල්ලේ ඥානවිමල, ආදි භික්ෂුහු ශාසනයටත් ශී‍්‍ර ලංකාවටත් මහත් වූ සේවාවක් කළ යතිවර පරපුරක කිහිප දෙනෙකි.
      එවන් උතුමන් ගනයට ගත නොහැකි ශාසන විලෝපකයෝ කැලණියේ බුද්ධරක්ඛිතට පෙරත් සිටියහ. පසුවත් සිටියහ. අදත් සිටිති. සඟ සසුනේ දේවදත්ත නිකාය ලෙස ඔවුන් හැඳින්වීම උචිතය. දැවමොට්ටාවේ අමරවංශ, මීටියාගොඩ ගුණරත්න සිට සුළු ජාතිකයන්ගේ ලේ ඉල්ලා කෑ ගසන වත්මන් භික්ෂූහු සියල්ල එ් නිකායේ උදවියහ.
     සිවුර දරා ගත් පමණින් භික්ෂුවක් වන්නේ නැත. බුදුන් වහන්සේ විසින් සිවුර දරාගත්තවුන් කරන නොපනත් කම් හෙලා දුටු හා දඬුවම් කළ අයුරු ති‍්‍රපිටකයේ පාරාජිකා පාළිය කියවීමෙන් වටහා ගත හැකිය. මත්පැන් බී වාහන එළවා දඩ කන, නීතිය  ඉෂ්ට කරන නිලධාරීන්ට කුණුහරුපෙන් බැන වදින, දර්ගා නගරය වැනි තැන්වල මිනීමරන්නට අනුබල දෙන භික්ෂූන් වැනි දණ්ඩකයෝ පාරාජිකා පාලියේදීවත් අපට හමුවන්නේ නැත.

Thursday, 20 November 2014

කාල නදි ගලා බසී ; තණ්ඩලේ සමග එම පාරුවේ මමද සිටියෙමි.

 
 
 

                කාල නදී ගලා බසී ඇතුළු ස්වර්ණ පුස්තක අවසන් පූර්ව වටයට තේරුණු පොත් සියල්ලම මා අසල ඇත. විචාර බුද්ධියක් සහිත මිතුරෙකුගේ රෙකමදාරුව මත නෝබට් අයගමගේ ගේ ‘කාල නදී ගලා බසී’ නවකතාව මම මුලින් කියව්වෙමි. මගේ මිතුරාගේ අදහස වූයේ ඇඞ්වෙන්චර් කථා ගණයට වැටෙන රමණීය නවකථාවක් ලෙස කාල නදී හැඳින්විය හැකි බවයි.
               දැන් හොඳ නවකතා ලියවෙන්නේ නැතැයි ඉතා රළු පරලූ කතා කියන ගුණදාස අමරසේකරගෙන් මම ඉල්ලා සිටින්නේ  කාල නදී කියවා බලන ලෙසයි. එන්.ජී.ඔ් අරමුණු ඇතුළු එතුමා නගන එකදු චෝදනාවක් වත් ‘කාල නදී ගලා බසී’ අරබයා දමා ගැසීම කළ නොහැකි යයි එහිදී ඔහුට වැටහෙනු නිසැකය.
කාල නදී ගලා බසී කියවා දවස් දෙක තුනක්ම නවකථා කියවීමෙන් වැළකී සිටින්නට අදහස් කර සිටිමි. එ් කාල නදී තුළින් මැවුණු අපූර්ව චමත්කාරයේ සුවදායක ආශ්වාදය නිමා කර ගන්නට මගේ ඇති අකමැත්ත නිසාය. කාල නදී ගලා බසී නවකතාව සැබැවින්ම මිනිසත් බවේ රමණීය බිම් පෙදෙස් හා දුක්ඛදායි ඉරණම් හෙළි පෙහෙළි කරන නවකතාවකි. ජීවිතේ කිසිදු දවසක කළු ගඟ හා ඇසුරක් නොතිබුණු මට තවමත් හැෙඟන්නේ තණ්ඩලේ හා වීරියවන්ත සාදිරිස් කොළුවා හා නිරීක්ෂකයෙකු ලෙස එකී පාරු ගමන්වලට මමද සහභාගි වූ බවකි. හරියට බඹරු ඇවිත් චිත‍්‍රපටයේ වීරසේන මෙනි.
               සියලූ යහ ගුණ දරන, සියලූ වීරියවන්තකම් දරන, සියලූ හැකියාවන් දරන අපරාජිත මිනිසුන් ලොව බිහිවන්නේ නැති වුවත් එවැනි මිනිසුන් ගණනාවකගේ එක් සංකේතාත්මක චරිතයක් නිර්මාණකරුවාට බිහි කළ හැකි ය. එවැනි චරිත සහිත කතා වීර කථා ගණයේ ලා සැලකිය හැකිය. එවන් චරිතයක් ඔස්සේද සමාජයේ ඉම් පෙදෙස් දෙස බැලූම් හෙළිය හැකි ය. සාදිරිස් හා තණ්ඩලේ යන දෙදෙනාම එකී ආකාර අපරාජිත මිනිසුන් දෙදෙනෙකි.
            මානව බැඳියාවන් කෙරේ පේ‍්‍රම කිරීමටත් එ්වායේ ඇති බන්ධනයන්ගේ යථාව හඳුනා ගැනීමටත් සමත් කෘතියක් යනු උසස් ගණයේ සාහිත්‍ය කෘතියකි. එවැනි කෘතියක් ආශ්වාදනීය කියවීමක් කළ හැකිනම් එයද උසස් ලක්ෂණයකි.
           සාදිරිස්ගේ දුරස්ත සැබෑ පියා අපට මුණ නොගස්වයි. ඔහුගේ ගුණයක් හෝ දුර්ගුණයන් ගැන කතුවරයා සඳහන් නොකරයි. එහෙත් මිනිසාගේ සුපුෂ්පිත ජීවිතයට හතුරු සමාජ වටාපිටාවක පීඩිත මිනිසෙකුගේ ඉරණමේ දෙකට දෙවාරුවට හසුවූ එ් දුරස්ත පියා දැකීමේ කවුලූ දොරවල් කිහිපයක් කතුවරයා අපට හැර තබයි. එය මෙකී නවකතාවේ ශූර ප‍්‍රතිපාදනයක් බව මගේ හඳුනා ගැනීමයි.
          හොඳ නරක පිළිබඳ කාල අනුරූපී සිතීමක් අපට ඇත. එදා යහපත රජයන ගමක් තිබුණි. එය අද නැත. මේ ප‍්‍රවාදය නම් අමූලික බොරුවකි. මේ නම් කාලයට අනුව සිදුවන වෙනසක් නොවේ. සමාජ වටාපිටාව එයට පිටුබලවූ සමාජ ක‍්‍රමයේ ගැටලූ පමණකි. ගලපාත වීරකෝන් මුදලිතුමා මෙන්ම අකුරැුස්සේ ප‍්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති තුමාත්, තංගල්ල ප‍්‍රාදේශීය සභාපතිත් ස්ති‍්‍ර ¥ෂකයෝය. කාල වකවානු දෙකක ජීවත් වූ එ් තුන්පලට එ් සඳහා අවශ්‍ය ආනුභාවය ලැබුණේ පාලකයන්ගෙනි. පාලන රටාවෙනි. කහවත්තේ මිනීමැරුම්  අද සිදු වූවත්, කුමනේරිස්ලා එදා මිනී මැරුවත් එ් සියල්ලම සිදුවන්නෙ සමාජ තෙරපුමක බලපෑමෙනි. එදා ස්තී‍්‍රහුද, අද ස්ත‍්‍රීහුද ත‍්‍රාඩ පිරිමින්ගේ අඩන්තේට්ටම්වලට ලක් වෙති. ලාභ දෙගුණ තෙගුණ කර ගැනීමට ව්‍යාපාරිකයෝ එදා මෙන්ම අදත් ලද හැම අවස්ථාවක්ම පැහැර නොහරිති. කුඩු සමන්ලා වම්බොට්ටලාගේ අද චණ්ඩි පාට්වලට අසරණයෝ බිලිවන විට ඔවුන්ගේ පූර්වගාමියෝ වූයේ කර්තේලිස්ලාය.
         නෝබට් අයගමගේ නිර්මාණය කරන්නේ මීට සියවසකට සමාසන්න කාලයේ සමාජ වටාපිටාවය. එහි ගලා යන අවම, මධ්‍යම හා උත්තරීතර මට්ටමේ පේ‍්‍රම දහරාවන්ය. මනුස්සකම් හා අමනුස්සකම්වල හැටි සොබාවය. දයාව කරුණාව ගලන උල්පත්වල පිවිතුරු ලස්සණය. කොටින්ම මේ සියල්ලේ එකතුව වූ ජීවිතයය. එහෙත් අප එය කියවන්නේ අද එ් සියල්ල පිළිබඳ අත්විඳින යථාවේ පවුරු පදනම් මත ඉඳගෙනය. හිටගෙනය. අතීතයේ හා වර්තමානයේ සම්ප‍්‍රයුක්තය තුළින් බෙහෙවින් පෝෂිත යථාර්ථයක් අපට අවධාරණය කළ හැකිය. යහපත් කලා කෘතියක් යනු එවැනි යථාර්ත සම්පාදනයක් සපයන්නකි. කාල නදී ගලා බසී එවැන්නකි.
         පරිසර වර්ණනයේදීත්, ලෙන්ගතුකම් උද්වහනය වන අයුරු වර්ණනයේදීත් අයගමගේ සතු අනන්‍යතාවක් තිබේ. ඔහුටම සුවිශේෂී ගැඹුරක් තිබේ. මං තවමත් තණ්ඩලේ හා සාදිරිස් සමග කළුගෙඟ් නිම්න හා ගල්පර අතරින් ඇදී යන පාරුවේ සිටින්නේ එහෙයිනි. පේ‍්‍රම කළ හැකි හැම ස්ති‍්‍රයකටම ආශක්ත වීම පෘතග්ජන මිනිසාගේ  ගති ලක්ෂණයකි. සාදිරිස්ටද මේ යථාව පොදුය. ඔහු මැගිලින් හා මධ්‍යම ප‍්‍රමාණයේ පේ‍්‍රමයක වෙලේ. එය මැගිලින්ද නොදනී. එහෙත් සාදිරිස්ගේ ජීවිතය පුරා සිහින් සිනිදු සළුවක් සේ එකී පේ‍්‍රමය එති එතී තිබේ. පැණිගල දියණිය හා සාදිරිස් බැඳෙන්නේ ඇතිව නැතිව යන අවම පේ‍්‍රමයකිනි. එහෙත් සැලී නෝනා හා සිසිලියානා සංසාරගත පාරුවේ හබල් දෙකය. පළමු ආකර්ෂණය, එ් ඔස්සේ උපදින පේ‍්‍රමය තමන්ට ගැළපෙන උසස් හා පහත් නැති පවුලක් වීම පවුලක් පන්සලක් වී පිළිවෙලක්වීමේ සම්ප‍්‍රදායික අදහස් දරුමල්ලන් හදන තම අණසකට යටත් සම්ප‍්‍රදායික බිරිඳක්වීම සැලී නෝනාගෙ පේ‍්‍රමයේ ආරම්භය හා අන්තය නිරූපණය කරයි. සාදිරිස්ගේ යශෝදරාවතේ හරි අඩක් හිමි එකී සැලී නෝනාටය.
සාදිරිස්ගේ යසෝදරාවතේ ඉතිරි අඩ හිමි සිසිලියානාටය. කාල නදී නවකතාවේ උපුටා දක්වන වදරින් හයිට්ස් නවකතාවේ කුලීන යුවතිය ඇයය. යශෝධරා බෝධිසත්වයන් කෙරේ වූ තෙත බරිත පේ‍්‍ර්මය අයත් සිසිලියානාටය. පරිත්‍යාගශීලිනිය ඇයයි. සැලී නෝනා නොවේ. සිසිලියානාගේ තුංග පයෝධර සැලී නෝනාගේ පයෝධරවලට වඩා බරින් වැඩිය. පාලනය කළ නොහැකි අවස්ථාවක පූර්ණ පේ‍්‍රමයෙන්ද පූර්ණ එළඹුමකින්ද ගලා හැලෙන දිය දහරාවක් අසල වන මලින් ගැවසී ගත් වනමල් ගොමුවක සාදිරිස් සිසිලියානාගේ තුඟු විසිතුරු සිරුර මත ලැග්ගත් එවේලෙහි රජයන සමාජ තතු මිනිසාගේ පරම ආශ්වාදයට එරෙහිය. එවැනි සමාජයක ් ගින්දර කෑවොත් අඟුරු වමනය කළ යුතු’ තතු යටතේ සාදිරිස්ගේ ගැල පැදවෙන්නේ  සැලී නෝනා වෙතය. ආණ්ඩුකාරයාගේද මිතුරෙකු වන ධන කුවේර ලූවිස්  අප්පුගේ දියණිය වෙත නොව පෝරණුකාර සාමෙල්ගේ දියණිය වෙතය.
        මා මීට වසර අවුරුදු විසිතුනකට පෙර පියදාස රන්පත්විලගේ පළමු නවකතාව වූ ‘දියට හඬන කෑදැත්තෝ’ නැමති නවකථාව කියවීමි. මගේ ‘මෙරු’ නවකතාවද ඇතුළත් වූ විජයවර්ධන ත්‍යාග තරගයේ ජයග‍්‍රාහි නවකතාව වූයේ දියට හඬන කෑදැත්තෝය. අයගමගේගේ  කාල නදී ගලා බසී කියවන විට මට දියට හඬන කෑදැත්තෝ මතකයට නැගුනි. කාලනදී ගලාබසී මෙන්ම දියට හඬන කෑදැත්තෝ ද නිශ්චිත භූගෝලීය කලාපයක රුව ගුණ වරුණ නිරූපණය කෙරුණු නවකතාවකි. කාලය වශයෙන් සමානයයි සිතේ. වියළි කලාපයේ පරිසර හා සමාජ යථාර්ථය දැක්වීමේ සමත්කමේදී රන්පත්විල බෙහෙවින් අයගමගේට සමානයයි මට සිතේ. එහෙත් එ් කෘතිදෙක එකිනෙකින් නිර්මාණාභාෂය ලබා නොමැති බව නම් සහතිකය. සංවේදීව හා නිර්මාණාත්මකව තම නිජ පරිසරය දෙස බලන විට වෙනත් පරිසර තුළින් වුවද අපට  හමුවන්නේ සමාන සුඛ දුක්ඛ වේදනාවන්ය. දියට හඬන කෑදැත්තන්හි  පී‍්‍රමන් නැමති යුරෝපීය ජාතිකයාත්, ‘කාල නදී ගලා බසී, හි තන්ඩලේ නැමති ස්වදේශිකයාත් මුහුණ දෙන්නේ සමාන ජීවන සමාජ අරගලයකටය.
‘අපි නීතියෙන් සහ කයින් කවරෙකු හා බැඳී සිටියද, අපි ආත්මගතව බැඳී සිටිනුයේ ඔවුන් සමගද? නොඑසේ නම් ජීවිතයේ යම් තැනකදී අප අතින් ගිලිහී ගිය, එහෙත් හදවතේ ගැඹුරුම පත්ලේ සදා කාලික කඳුළක් වී කකියන, රිදුම් දෙවන අපට අහිමි සෙනෙහසක් සමග ද?
‘මගෙ දෙයියො ඔයා ජීවත් වෙන්න  ඕනෙ. මගේ පණ දීලා හරි මං ඔයාව ජීවත් කර ගන්නවා’ සාදිරිස්ගේ මුහුණේ සිහින් සිනා රැුල්ලක් නැගුනේය.
‘සාමාන්‍යයෙන් ඇතැම් නර්ස් නෝනලාට රෝහල්වලදී බොහෝ දේ ඇසෙනු නැත. විශේෂයෙන්ම රෝගීන්ගේ කෙඳිරිලි ඇසෙන්නේ නැත. එහෙත්, එ් වෙලාවේ  සාදිරිස්ගේ ඇඳ අසල හුන් තරුණ හෙදියට සිසිලියානා,  සාදිරිස්ට තෙපලූ වදන් ඇසින. රූමත් නව යොවුන් හෙදිය ඔවුන් දෙදෙනා දෙස අසීමිත වූ දයාර්ද්‍ර ස්නේහයකින් සිනාසිසී බලා සිටියා ය.’
        අපේ රටේ පේ‍්‍රමයට කාල වකවානු නියම කරගෙන තිබේ. තරුණ වියෙන් ඔබ්බේ වන පේ‍්‍රමය අශිෂ්ටය. එය ගලා යාමට ඇති වාං දොරටු වසා දැමිය යුතුය. නැතහොත් සමාජ දේහය කිලිටි වෙයි. එහෙත් නෝබට් අයගමගේ වීරයන් දෙදෙනෙකු පෙරටුවේ තබාගෙන කෙරෙන මෙම නිර්මාණ රචනාවේ එ් වාං දොරටුව ඇරගෙන තමාම එ් අසල සිටගෙන සිටී. එය නිර්භීත ව්‍යායාමයකි.
       මේ ඇගයීම ලියවුණේ ‘කාල ලදී ගලා බසී’ නවකථාව කියවා රසවිඳීමේ දිගුවක් ලෙසිනි. විඳි චමත්කාරයේ සටහනක් ලෙසිනි. ඇතැම් විට රසික මා අරබයාම ලියාගත් සටහනකි. විචාරකයකුට මෙහි ඇති දොසුත් දකින හැකිවනු ඇත. එහෙත්  මට අවශ්‍ය වූයේ මා ලැබූ වින්දනයට හා චමත්කාරයට සාධාරණය ඉෂ්ට කරන්නටය.
චන්ද්‍රරත්න බණ්ඩාර

Monday, 10 November 2014

සූරිය කුසුම : සූරිය කුසුමේ සචිත‍්‍රා මාලින්ද සමග චූලාභය


 
 

                       පියදාස සිරිසේනයන්ගේ ‘ජයතිස්ස හා රොසලින්’ නවකතාවේ පිටපත් 25,000ක් 1906 දී අලෙවි වූ බවත් එම අලෙවි සංඛ්‍යාව අභිභවනය කිරීම අදටත් අපහසු වී ඇති බවත් ප‍්‍රකට කරුණකි. පියදාස සිරිසේනගේ ජීවිතයත්, ජයතිස්ස හා රොසලින් නවකතාවේ මෙහෙවරත් කැපවූයේ එකළ නැඟී ආ ජාතික ව්‍යාපාරයේ අභිවෘද්ධිය උදෙසාය. කොටින්ම පූර්ව නිදහස් යුගයේ සිංහල ජනතාවගේ ‘විමුක්ති අවකාශය’ විසින් කෙරෙන ඉල්ලීම්වලට දෙන ප‍්‍රතිපාදනයක් ලෙස එම නවකතාව හැඳින්විය හැකිය. එය ඉනික්බිති යුගයේ බිහිවූ මාර්ටින් වික‍්‍රමසිංහගේ නවකතා ධාරාවටත් ඊට පෙරාතුව බිහිවූ සයිමන් ද සිල්වාගේ ‘මීනා’ නවකතාවේ උසස් ආඛ්‍යානමය රටාවටවත් අයත් නොවුණකි.
                  මේ ගොඩ නැගුණු අදහස් මාලාවට ඍජු සබඳතාවක් නැතත් චූලාභය ශාන්ත කුමාර හේරත්ගේ ‘සූරිය කුසුම’ නවකථාව ද එවැනි විමුක්ති අවකාශයක පිපෙන එක්තරා පුෂ්පයක් ලෙස හැඳින් විය හැකි ය. ඒ විමුක්ති අවකාෂය වන්නේ ජාතිකත්වය නොව ¥ෂණය හා භීෂණමය වටපිටාවකින් මිදීමේ පොදු මහජන ප‍්‍රාර්ථනයයි.
                කැනඩාව වැනි බටහිර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටවල සන්නිවේදන තාක්ෂණය ඉතා ඉහළ මට්ටමක තිබුණත්, නවකථාවට ඇති ස්ථානයේ තහවුරු වීමක් මිස අවම වීමක් තවමත් දක්නට නොලැබේ. ඇතැම් විට කඩදාසියේ මුද්‍රිත නවකථාව වෙනුවට අයි පෑඞ් වැනි මෙවලම් තුළට බහා නවකථා කියවීමක් දැකිය හැකි ය. කියවන්නේ කුමක්ද යන්නට වඩා, මේ කියවීමේ යෙදීම නම්වූ උතුම් කාර්යය, එකී සමාජයන්හි තහවුරුව පවතින, අනෙකාගේ පුද්ගලික භාවයට ගරු කිරීම, නිකරුනේ කාලය නාස්ති කිරීමෙන් වැලකී සිටීම, නිරන්තර දැනුම උත්පාදන මාර්ගයකට සිය ආත්මය විවෘත කොට තැබීම,  වැනි උසස් ගුණාංග තවදුරටත් තහවුරු කිරීමට හේතු වී ඇත. බස් රථයේ හෝ උමං දුම්රියේ ගමනක් යන විට විවිධ හැසිරීම් සහිත විවිධ ජාතිකයෝ මුණ ගැසෙති. නිකරුණේ සිටින මිනිස් සිත ඒවා දෙසට ඇදී යාම ස්වාභාවිකය. එසේ ගොස් අනෙකාගේ පෞද්ගලිකත්වයට බලපෑමක් නොවීම සඳහා ද මේ පොත් කියවීම වැදගත්ය.
                  බස් රථයේ දුම්රියේ කියවෙන මේ පොත් උසස් සම්භාවනීය පොත් නොවිය හැකිය. එමෙන්ම අවර ගණයේ ලිංගික පොත් ද නොවේ. මක් නිසාද යත් එවැනි පත පොත ප‍්‍රසිද්ධියේ නොකියවීමේ ස්වයං විනයක් එකී පාඨකයන්  විසින් ප‍්‍රගුණ කර ඇති හෙයිනි. බොහෝ විට ඒවා මධ්‍යම ගණයේ නවකථා ලෙස වැදගත් පොත පතය. ඒවා එදිනෙදා කාර්යබහුල ජීවිතයේ හිස් තැන් පුරවා නිස්කලංක  ආශ්වාදයක් ලබාදීමට සමත් කෘතීන්ය. සැබැවින්ම මේ රටවල අලෙවි වාර්තා තබන්නේ මේ මධ්‍යම ගනයේ නවකතාය.
                   ශී‍්‍ර ලංකාවේ මෙවැනි මධ්‍යම ගනයේ නවකතා බිහිවීමක් දක්නට නැති තරම්ය. ස්වර්ණ පුස්තක සම්මාන උළෙලට  අදාළව එකී මූලික කියවීම සඳහා පොත් එකසිය ගණනක් යොදාගත් බව එහි සංවිධායකයන් පවසා තිබුණි. එහෙත් දෙවන වටය සඳහා තෝරා ගත්තේ ඉන් පොත් දොළහකි. ඉතිරි සියයක් පමණ වන නවකතා අතර මධ්‍යම ගණයේ ‘මල්පොත්’ ගණයට නොවැටෙන පොත් කිහිපයක්වත් තිබුණා විය හැකිය. එහෙත් එ්වා ජනතාවට හඳුන්වාදීමේ සන්නිවේදන කාර්යයක් නොමැති හෙයින් එ්වා පාඨක අවධානයෙන් මැකී යා හැකිය. අනෙක් කරුණ වන්නේ මේ බොහොමයක් නවකථාවල ආඛ්‍යාන විලාසයේ ඇති දුර්වලකම්ය.
               මම චූලාභයගේ ‘සූරිය කුසුම’ ඇතුළත් කරන්නේ ධනාත්මක ලක්ෂණ බහුල මධ්‍යම ගණයේ නවකතා ගනයටය. පළපුරුදු සන්නිවේදකයකු හා සාහිත්‍ය කලාවේ අවශේෂ ක්ෂේත‍්‍රයක් වන කවිය, කෙටිකතාව, ගීත රචනය ආදියේ කලක් තිස්සේ නියැලෙමින් භාෂාව හා සාහිත්‍ය රීතීන් මැනවින් හඳුනන ලේඛකයෙකු ගේ සිය අත්දැකීම් කෙළවරකදී බිහිවූ නවකථාවකි ‘සූරිය කුසුම’. එය අර මා මුලින් සඳහන් කළ බටහිර ශික්ෂිත පාඨක බහුතරයකගේ සිත් දිනාගත් ආරේ නවකතාවකි.
               බාලිකා අනාථ නිවාසයකින් පැන යන සියලූ මානව සුදුසුකම්වලින් සමන්විත තරුණියක්  නිරුපද්‍රිතව සිය ගමනාන්තය කරා යන්නීය. සියලූම මානව ගුණ දහම්, වෘත්තීය සාරධර්මවලින් හා අනූන පෞරුෂයකින් පිරුණු ජනමාධ්‍යවේදියකුගේ නිරන්තර රැුකවරණය ඇයට හිමිවේ. මොවුන් මුහුණ දෙන ගැටලූවලදී පමණක්වත්, ඉතාම සාධාරණව හා ඉතාම නිර්භීතව හැසිරෙන පොලීසියේ ප‍්‍රධානියෙක් සිටී. සෙනෙහස හා කරුණාව පෙරදැරිකරගත් අවදානම නොතකා අනෙකාට පිහිටවන වැඩිමහල් සොහොයුරියක් වැනි මිතුරියකගේ රැුකවරණයද ලැබේ.  සිය තරුණ රූමත් සේවිකාව වෙත වරදකාරී ඉ`ගියක්වත් නොපාන නීතිඥයකු සිටී.  ඇයටම උදව් පදව් කරන ගුණ දහමින් සපිරි නීතිඥ ලිපිකරුවෙකි.  දීර්ඝ කාලීනව සිය උන්නතිකාමී ජීවිතයේදී කළ මිනීමැරුමක් අරබයා සැලූම් වෙව්ලූම් කන නගරාධිපතිවරයෙක් (දේශපාලකයෙක්) සිටී.
            මේ රසවත් කථාව ගොඩ නැංවීම උදෙසා අද ලංකාව (හාර ලක්ෂය මංකොල්ලය සිදුවූ අවධියේ ලංකාව නොව) මේ ආකාරයට ෆැන්ටසිකරණය කෙරේ. එහෙත් එ් ෆැන්ටසිකරණය ඔස්සේ  මවන චරිත හරහා අද ලංකාවේ අගතියට වැටී ඇති පරිසරය පිළිබඳව අවබෝධයක් ලබා දීමට කතුවරයා සාර්ථකත්වය දිසාවට ගමන් කරන උත්සාහයක යෙදේ. යටකී ලෙස මධ්‍යම ගණයේ පොත්වලින් පෝෂණය කළ හැකි ජනයා එවැනි වීරයෝ, සත්ගුණවත් මිනිස්සු ලබන ජයග‍්‍රහණ බලාපොරොත්තු වෙති. එසේ නැත්නම් ඔවුන් පොත් කියවන්නේ නැත.
         එමෙන්ම සිංහල නවකතාකරුවා මේ වන විට, ඉතා හොඳින් අත්පත් කර ගෙන ඇති අවස්ථා විවරණය චූලාභය විසින්ද කෘතියට උචිත ලෙස මැනවින් සාක්ෂාත් කරගෙන ඇත. ආතතීන්, හැඟීම්, පරිසරය, මානව සබඳතා වර්ණයේදී ඔහු සතු කාව්‍යාත්මක භාෂාව අපූරු හැඩරුවක් සූරිය කුසුමට එකතු කොට තිබේ.
උසස් නවකථාවක තිබිය යුතු යථාර්ථ නිරූපණය පිළිබඳ ගැටලූ ඇතත්, නවකතාවේ පාත‍්‍ර වර්ගයා කතුවරයාගේ මෙහෙයවීම් වුවත්, ඔවුන්  උපයෝගී කරගෙන අද පවත්නා සමාජ වටාපිටාවේ  භයංකාර චිත‍්‍රය ලිහිල් ලෙස හෝ මතුකර ගැනීමට චූලාභය සමත්ව තිබේ. එම සමත්කම විශේෂිතව ගත යුත්තේ සරල ලෙස එ්වා විඳින අනුගාමි පාඨකයකු බිහි කිරීමට සමත්වීම නිසාය. එමගින් මෙම සමාජයේ භයංකාරත්වය පිළිබඳ වැටහීමක් පාඨකයාට ලැබෙන නිසාය.
       හැටේ දශකයේදී කරුණාසේන ජයලත් වැනි ලේඛකයෝ එදා සමාජයට ගැළපෙන ලෙස, මධ්‍යම ගණයේ නවකතාව ඔස්සේ සාහිත්‍යයත්, මානව ජිවිතයත් පෝෂණය කළෝ්ය. ඉනික්බිති එවැනි බරපතල සමාජ මැදිහත්වීමක් කිරීමට සමත් මධ්‍යම ගණයේ සාහිත්‍ය කලාවකට කිසිවකුගේ  අනුග‍්‍රහය නොලැබුණි. චූලාභයගේ නවකථාව  බිහිවන්නේ එ් යුගයට දශක තුන හතරකට පසුවය. උසස් නවකථාව පිළිබඳව නවතම සාහිත්‍ය හා සමාජ කතිකාවක් ගොඩ නැගෙමින්  පවතින අවධියකය. රාජ්‍ය ව්‍යාපෘතීන් පසාරු කරගෙන ගොස් පෞද්ගලික ව්‍යවසායකයන් නිර්මාණශීලීව ගොඩ නැඟූ පරිසරයකය. පොත් ප‍්‍රකාශනයත්, පොත් ලිවීමත් ආශ්වාදජනක කටයුත්තක්ව ඇති අවධියකය. එ් ඔස්සේ ඇතිවූ තරඟකාරිත්වය හමුවේ  ඕනෑම ලේඛකයෙකු වෙනුවට, කි‍්‍රයාශීලී හා ගවේෂණශීලී නව වස්තු විෂයයන් සීරුවට සොයා යන ලේඛකයකු බිහිවීමේ පරිසරයකය.
         සූරිය කුසුම සූක්ෂම විචාරයකට හසු කළහොත් එහිදී හඳුනාගත හැකි දුර්වලතා තිබේ. එමෙන්ම සම්භාව්‍ය නවකතාව විසින් වැඩි වර්ධනය කළ අංගෝපාංග පොදු පාඨකයාට උචිත වන ආකාරයට හැඩ ගසාගත් ප‍්‍රශංසනීය උත්සාහයක් ද තිබේ. සූරිය කුසුම එක්තරා ආකාරයකට  ඩබ්ලිව් එ් සිල්වා විසින් වර්ධනය කිරීමට උත්සාහ දැරූ එහෙත් නොහැකිවූ පොදු ජනයා ආකර්ෂණයට ලක්වූ කථා රටාවේත් ,මෑත කාලීන සම්භාව්‍ය ගනයේ ලේඛකයන්ගේ කථා රටාවෙහි ඇතැම් ලක්ෂණයන්ගේත්, කරුණාසේන ජයලත් විසින් ප‍්‍රවර්ධනය කළ චමත්කාරය හා සාරධර්මික මානව සබඳතා සහිත නවකතාවන්හිත්  මිශ‍්‍රණයක් දැකිය හැකිය.
චූලාභය සූරිය කුසුමේ අපූරුවට ගොඩනංවන කථාන්තරය පාඨකයා විඳින බව එහි අලෙවි වාර්තා සටහන් කරයි. එහෙත් වෙනම පරිච්ෙඡ්දයක් ලෙස ගොනු කොට ඇති සන්ෆලවර් ගැන මට  ඇත්තේ දෙගිඩියාවකි. එය නිර්මාණාත්මක බවක් ප‍්‍රකට කරන්නේද? එසේ නැතිනම් අපූරුවට ගොඩ නගාගෙන පැමිණි වියමන බිඳ දමන්නේද?
චන්ද්‍රරත්න බණ්ඩාර.

Wednesday, 29 October 2014

දෙවියන් පවා නොසලකා හරින දෙවියන්ගේ දරුවෝ






හල්දුම්මුල්ල කොස්ලන්ද මීරියබැද්ද වතුයායේ කොටසක් නාය ගොස් හාරසියයකට ආසන්න ප‍්‍රමාණයක් පනපිටින් පස් කඳුවලට යටවීමේ ශෝක ජනක ප‍්‍රවෘත්තිය සංවේදී හදවත් දවාලනු නිසැකය' හි`ගමනට ඇදවැටුන වQjkq;a යුද්ධය නිසා අනාථ වුවනුත් හැරුණු කොට සංවිධිත ජනවර්ගයක් ලෙස සාමූහිකව දුක් විඳින ජාතිය වතුකරයේ දෙමළ ප‍්‍රජාවයි'

   1988 දී පමණ මතුගම අගලවත්ත  හා බුලත්සිංහල යන මැතිවරණ කොට්ඨාසයන්හි වතු නිවාස පිළිබඳ සමීක්ෂණයකට සහායවීම මගින් ඔවුන්ගේ ජීවන විජිතයේ දුක් දෝමනස්සයන්හි සමීප අත්දැකීමක් ලබා ගැනීමට මට හැකිවිය' 1996 දී පමණ කෑගල්ල නාවලපිටිය නුවරඑළිය ආදි පෙදෙස්වල වත= ුපාසල් ගුරුවරුන් පුහුණු කිරීමේ සැසිවාරයන් කිහිපයක් මෙහෙයවීමේ අවස්ථාවද මවෙත ලැබුණි' මේ සියල්ලෙන් මා හ\ුනාගත්  සරල දෙය නම් නිදහසින් පෙර හෝ පසුව රට කරවූ පාලකයින් මගින්වත් මේ පීඩිතයන්ගේම  නායකයන් මගින්්වත් කිසිදු සහනයක් ඔවුනට නොලැබුණු බවයි'
කවර දුෂ්කර තත්වයන් යටතේ වුවද ඔවුන් සියල්ලෝම වැඩමුරය පැහැර නොහැරිය යුතුය' ඒ සාමාන්‍ය තත්වයයි' වතුකරයේ කුඩා ගැහැණු පිරිමි දරුවෝ   ්මහ මන්දිරවල මෙහෙකාරකමට යති' ඇහැට කනට පෙනෙන වතුකර ළ\qුන්  කංකානිගේ සිට ලොකු  එවුන් දක්වා  ලිංගික සේවා සැපයිය යුතුය’ ඒ සියල්ල මගින් උපයා ගන්නා සොච්චම් වැටුප වුවද තුන්වේල කා මිනිසුන් ලෙස ජීවත් වීමට ප‍්‍රමාණවත් නොවේ’
බාල මහලු ගැහැණු පිරිමි බේදයක් නැතිව වතුකර දෙමළ ප‍්‍රජාවගේ මුහුණු මත ලියවී ඇති අසංතෝසයේ කතාව වටහා ගත්තෝ වෙත්නම් ඒ හතලිහේ පනහේ දශක වල වමේ ව්‍යාපාරය පමනි'’ ඔවුන් විසින් ඒකරාශි කරමින් අද ඔවුන් විඳින යම් වරප‍්‍රසාදයක් වෙත්නම් එය ලබා දීමට එදා වමේ නායකයෝ සමත් වූහ’

මේ පීඩිතයින් වමේ ව්‍යාපාරයෙන් බිඳවීමට ජාතිවාදි එළඹුමකින් වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරයට එළඹි තොන්ඩමාන් සමත් විය’' තොන්ඩමාන් කම්කරුවෙකු නොව දකුණු ඉන්දියාවේ සිට දෙමළ කම්කරුවන් ලංකාවට ගෙන ආ තැරැුව්කරුවෙකුගේ පුත‍්‍රයෙකි'’ එවැන්නෙක=g වතු කම්කරුවන් බාරවීම වනාහි නරියාට කුකුල් කොටුව බාරදීමට දෙවෙනි නොවේ’ තැරැුව්කාර තාත්තාට මෙන් මහ තොන්ඩමන්ටද(^එස් තොන්ඩමන්& ඊටත් වඩා ඔහුගේ මුණුපුරා වන ආරුමුගම් තොන්ඩමන්ටද මේ පීඩිතයන් වනාහි මිනිසුන් නොව තමාගේ අභිවෘද්ධිය සඳහා සිටින සත්ව විශේෂයකි’' ඔවුන්ගේ ඡුන්ද පදනම වෙන්දේසියේ දමමින් සිය පුද්ගල අභිමතාර්ථ සාදා ගනී’' ආණ්ඩු සමග හෙට්ටු කරමින් තම ව්‍යාපාර තර කර ගනිති’

දකුණු ඉන්දියාවේ සිට ගෙන ආ කම්කරුවන්ගෙන් සියයට පනහක් මන්නාරම් තොටේ සිට මධ්‍ය කඳුකරයට ගෙන ඒමේදී ගමන් වෙහෙසටත් මැලේරියාව ඇතුලු ලෙඩ රෝග වලටත් ගොදුරුව මග මැරුණාහ'’ ලෙඩ දුකින් පෙලෙන්නවුන් මග අතහැර දමා මැරෙන්නට හැරියහ’' ඒ බව වැඩිදුර හැදෑරීමට ආචාර්ය කුමාරි ජයවර්ධනගේ ‘‘ලංකාවේ කම්කරු ව්‍යාපාරයේ නැගීම’’ කියවන ලෙස ආරාධනා කරමි’

මේ වතුකර දෙමළ පීඩිතයන්ගේ දුක්ඛදායී ජීවිතයේ කටුකත්වය සංවේදී කලාකරුවකුගේ හෘද සාක්ෂිය හැ`ඩවූ අයුරු දැන ගැනීමට 1980 ගණන්වල මුල් භාගයේ පරාක‍්‍රම කොඩිතුවක්කු කිවිඳුන් විසින් රචිත ’දෙවියන්ගේ දරුවන්’ කාව්‍යය කියවන්ak'


කඳුකරයේ ලස්සණ බැලීමට යන අපට පෙනෙන නිල්ල නැගෙන තේ වතු යායවල් වනාහි මහපොළොව උරාගත් මේ පිඩිත වතු දෙමළ වර්ගයාගේ රුධිරයයි’ ශී‍්‍ර ලාංකිකයන් මැදපෙරදිග ගොස් ශ‍්‍රමය වගුරා හරි හම්බ කොට එවන මුදල විදේශීය විනිමයේ පළමු ඉපයීම වන්නට පෙර තේ අපේ අපේ විදේශ විනිමය සැපයූ ප‍්‍රධාන අපනයනය විය’' ඒ වනාහි මේ පීඩිතයන්ගේ කඳුලේ  දහඩියේ හා රුධිරයේ අස්වැන්නය'’ අ|ssන්නට හර්හමන් වස්ත‍්‍රයක් කන්නට හරිහමන් ආහාරයක් ඉගෙනගන්නට හරි හමන් අධ්‍යාපනයක් ජීවත් වෙන්නට හරිහමන් සෙවනක් ජිවිතයට හරි හමන් ආරක්ෂාවක් නැති මොවුන්ගේ ජීවිතම සොයා ස්වාභාවික විපත් නම්වූ හෙනහුරාද පැමිණ තිබේ’

විපතට පත්වූවන්ට සහන සලසන්නැයි උස් හ`ඩින් ඉල්ලන්නට ඔවුන්ට නායකයන් නැත’ දෙවියන්ට දුක කියමින් කඳුලු වතුර බොමින් අහසට හ`ඩ නගා දෙවියන් යදිනවා හැර ඔවුන් අන් කුමක් කරන්නද